miércoles. 21.01.2026
La opinión de
Félix Caballero Wangüemert

Félix Caballero Wangüemert

Félix Caballero Wangüemert naceu en Logroño (La Rioja) en 1967. Vive en Galicia desde 1991. Doutorouse en Investigación en Comunicación cunha tese sobre o humorista gráfico Xaquín Marín. É ademais licenciado en Ciencias da Información (Xornalismo) e gradado en Ciencias da Linguaxe (con mención en Filoloxía Galega). Traballou como xornalista en “El Correo Gallego”, “Riadevigo.com” e “España Exterior”. Ten publicado artigos de investigación sobre o humor en libros colectivos e revistas especializadas. É tamén autor de dez libros –cinco en castelán e cinco en galego–, entre os que destacan “O humor en cadriños” e “O humor en cadriños II” (ambos os dous de entrevistas con humoristas gráficos galegos), “O humor galego alén da retranca”, “Xaquín Marín. Arte e compromiso no humor gráfico galego” (adaptación da súa tese de doutoramento), “Falemos de caricatura” (unha longa entrevista a Siro) e “Jesús, humorista” (un ensaio sobre o sentido do humor na figura de Xesús de Nazaret). Ademais ten no prelo o libro “A retranca. Un intento de clarificación”.

Irán

Ilustración DL-G.
O curioso dos últimos tempos é que hai unha estreita alianza entre o totalitarismo progre e o islamista. Unha alianza que ao necio lle pode parecer contra natura, pero que ten toda a lóxica do mundo. 

O odio aos nenos

Ilustración DL-G.
A xente non quere ter nenos. O número medio de fillos por muller en España en 2024 situouse en 1,10, un mínimo histórico, continuando a tendencia á baixa, cunha media de 1,09 para nais españolas e 1,28 para nais estranxeiras. 

Felices Reises

Papá Noel gaña terreo no imaxinario do Nadal, mentres os Reis Magos quedan cada vez máis afastados da súa orixe relixiosa.
Nos últimos tempos, os Reis tempos teñen encontrado unha grande competencia en Papá Noel, un personaxe que cada vez conserva menos riscos católicos e que hoxe é moi difícil seguir vinculando ao nacemento de Xesús, é dicir, ao Nadal. 

Bo Nadal

Ilustración DL-G.
Bo Nadal. Xa está, xa o dixen. Nadal, digo. A palabra maldita. Proscrita. Prohibida. Polo progresismo, claro. Polo pensamento único. Xa saben: hai que dicir “boas festas”.

Libre

Retrato del escritor durante un acto público.
O pasado 5 de decembre morría en Ruiloba (Cantabria) o columnista e escritor Alfonso Ussía. Con este motivo, os seus amigos e compañeiros teñen destacado as súas calidades persoais e profesionais, con adxectivos como “valente”, “incisivo”, “mordaz” ou “enxeñoso”, pero un dos que máis se ten repetido é o de “libre”. 

Covardes

Ilustración DL-G.
Aos meus cincuenta e tantos anos, téñome reinventado como profesor de Secundaria, e nos tres cursos que levo traballando en educación o que máis me ten sorprendido, ademais do baixísimo nivel académico dos rapaces (...)

Black Friday

Ilustración DL-G.
O pasado venres foi o Black Friday, que nos EEUU se celebra desde hai máis seis décadas e que en España se xeneralizou desde 2015, aproximadamente. É, sen dúbida, un dos días do ano en que se fan máis compras e se gastan máis cartos nelas.

Piñeiro

Ramon Pineiro.
Tiña nome de árbore. Non dese carballo que é a árbore galega por excelencia, pero si desoutro piñeiro ao que Eduardo Pondal elevou á categoría de símbolo de Galicia (aínda que fose cun castelanismo) na letra do himno oficial da nosa comunidade. 

Mentiras

Ilustración DL-G.
(...) paréceme que a mentira ten un vencello moi especial co temor e mais coa covardía, características moi estendidas tamén na nosa sociedade actual.

As Españas

Infografía DL-G.
Leo en El Debate unha entrevista a Alejo Vidal-Quadras onde fai unha declaración da que non cambiaría unha soa coma, porque, máis ca unha opinión, me parece a constatación dun feito.

Aborto

Ilustración. DL-G.
Falemos do aborto sen ambaxes. Ao meu parecer (aínda que o teño por unha evidencia, máis ca por unha opinión), é o maior crime da historia da humanidade; da pasada e da que está por vir. Non o houbo nin o haberá peor. Nin a esclavitude, nin os xenocidios.

Leonor

La Princesa de Asturias entrega el Premio Princesa de Asturias de Comunicación y Humanidades 2025 a Byung-Chul Han. © CASA DE S.M. EL REY.
Veñen de entregarse un ano máis os Premios Príncipe de Asturias e observo polos medios de comunicación como a princesa vai gañando cada vez máis protagonismo na cerimonia de entrega, como non podía ser doutra maneira, tendo en conta que os galardóns levan o seu nome e que ela xa é maior de idade. 

Serenidade

Charla en el café de Lugo.
Tomo un café, como todos os días, nun bar (neste caso, de Lugo), e oio como o camareiro despide un cliente, con quen estivo a falar un anaco, cun “Pouco a pouco”, ao que o paisano lle responde “É o que hai” mentres marcha.

El Nobel de Corina

Corina Machado vén de se converter no primeiro venezolano –a primeira muller, ademais– en recibir un Premio Nobel, neste caso o da Paz.

Xenocidio

Teño claro que o que está a acontecer en Gaza non é un xenocidio, pero tanto ten: son matanzas, masacres, crimes de guerra ou de lesa humanidade en que están a morrer milleiros de inocentes.

Javier Sartorius

Ata hai ben pouco non sabía quen era Javier Sartorius. Soábame o seu apelido, claro. E tamén o segundo, Miláns del Bosch. Supúñao curmán de Isabel Sartorius, quen foi noiva do rei Felipe VI, e sobriño de Nicolás Sartorius, “o aristócrata vermello”, quen estivo no cárcere durante o franquismo por ser militante do Partido Comunista e despois, na Transición, fixo carreira política.

Tabernas

Pedra, madeira e viño de barril. Non preciso máis. Para min, iso é sinónimo de tasca, taberna, baiuca (en termos enxebres); no peor dos casos (porque non é exactamente o mesmo), mesón (adaptación do ‘maison’ francés).

O tren

O ministro de Transportes, Óscar Puente, vén de declarar que o tren en España vive o mellor momento da súa historia. Evidentemente, non é certo, por non dicir que é mentira. De feito, eu, que son usuario habitual deste medio de locomoción desde hai 35 anos, podo dicir, sen medo a esaxerar nin a me enganar, que o ferrocarril en España vive o seu peor momento desde entón. 

Setembro

Volver a empezar, de José Luis Garci (1982), foi o primeiro filme español en gañar o Óscar á mellor película en lingua non inglesa (“á mellor película estranxeira”, diciamos daquela). Antes acadárao El discreto encanto de la burguesía (1972), de Luis Buñuel, pero tratábase dunha producción hispano-italiana-francesa.

Inmigrantes

Hoxe vou falar de inmigración, pero –chámenme lacazán, se quixeren– non vou ser eu quen escriba realmente este artigo. Vou dar a voz ao cardeal Robert W. McElroy, arcebispo de Washington.