Félix Caballero Wangüemert

Félix Caballero Wangüemert 10/6/25

Soidade

Cando era só un adolescente, case un neno, descubrín na casa un LP de Georges Moustaki –un dos primeiros long plays que tivemos– que axiña me engaiolou, e miraba con envexa as miñas irmás, porque –coma elas estudaban francés, no canto de inglés, coma min– podían entender a letra das cancións e gozaren delas aínda máis.

Félix Caballero Wangüemert 3/6/25

Andaluces en Galicia

Vin o pasado mércores por televisión a final da Conference League que xogou o Betis contra o Chelsea. En realidade, vin só os derradeiros 65 minutos.

Félix Caballero Wangüemert 27/5/25

Que todo na vida é cine

Vén de se celebrar unha nova edición do Festival de Cine de Cannes (Francia), na que o galego-francés Oliver Laxe foi premiado por primeira vez na sección oficial pola súa película Sirat. 

Félix Caballero Wangüemert 20/5/25

Cantares galegos?

Hai uns días lin en Sermos Galiza, o excelente suplemento semanal de Diario Nós, un artigo sobre as cantareiras –ás que a Real Academia Galega adicou este ano o Día das Letras Galegas– que me resultou rechamante, non tanto polo que dicía como por como o dicía. 

Félix Caballero Wangüemert 13/5/25

León XIV

Vin en directo o anuncio da elección do cardeal Robert Francis Prevost como o novo papa León XIV. Souben da fumata branca por un whassap e deseguido acendín a televisión para ver quen era o novo pontífice.

Félix Caballero Wangüemert 5/5/25

Novelas

Sempre fun un mal lector de novelas; é dicir, sempre lin poucas. E iso que leo bastante, mesmo moito. Pero non novelas, e menos contemporáneas. 

Félix Caballero Wangüemert 29/4/25

O conclave

Non me gusta falar nesta sección de cuestións demasiado apegadas á actualidade noticiosa, mais vou falar do inminente conclave que escollerá ao vindeiro papa, aínda que só sexa porque arestora non teño unha idea mellor para desenvolver.

Félix Caballero Wangüemert 22/4/25

Francisco e o bo humor

Morreu o papa e, nestes momentos en que se fala tanto del, destacando tal ou cal aspecto da súa personalidade, gustaríame lembrar o seu sentido do humor e o seu constante chamamento á alegría dos católicos.

Félix Caballero Wangüemert 15/4/25

Ernesto Cardenal

Apelidábase Cardenal, pero non pasou de sacerdote, aínda que foi ministro.

Félix Caballero Wangüemert 8/4/25

Coma ovellas sen pastor

Despois de exercer durante trinta anos, de forma máis ou menos continuada, como xornalista, hai pouco máis dun ano que, con máis de medio século de vida, entrei no ensino como profesor de Secundaria e pasei a traballar con rapaces de doce a dezasete anos; (...)

Félix Caballero Wangüemert 31/3/25

Manolo Rico

O xornalista galego Manolo Rico vén de ser nomeado director do diario madrileño Público, que desde hai uns anos só se publica na web. Digo Manolo Rico e non Manuel Rico primeiro porque os que o queremos sempre o chamamos Manolo e non Manuel, e segundo porque para min o Manuel Rico por excelencia é o coñecido escritor e crítico literario, director, por certo, desde 1998 da colección de poesía de Bartleby Editores, a editorial en que eu publiquei o meu primeiro libro en 2000.

Félix Caballero Wangüemert 25/3/25

Galego

Son galego de adopción desde 1991, hai xusto agora trinta e catro anos, pois cheguei a Galicia un 11 de marzo. Son galego de adopción, digo, porque de orixe son rioxano: nacín e vivín na Rioxa ata ese ano, cando tiña vinte e tres, aínda que os cinco últimos pasáraos maiormente en Pamplona, onde estudaba na Universidade. 

Félix Caballero Wangüemert 18/3/25

A familia

Hai un días vin en YouTube unha entrevista moi interesante a Jorge D’Alessandro, o porteiro arxentino que tantas alegrías deu á U. D. Salamanca de fútbol nos anos 70 e comezos dos 80 do pasado século, entre elas dous trofeos Zamora, algo insólito para un club modesto como era a U. D.

Félix Caballero Wangüemert 11/3/25

Gracejo galego

O 5 de marzo, na comisión de investigación do Congreso dos Deputados sobre a chamada Operación Cataluña, a voceira de Podemos, Ioane Belarra, espetoulle ao expresidente do Goberno Mariano Rajoy: "¿De verdad puede pensar usted, señor Rajoy, que somos tontos? Yo entiendo que usted tiene esa lógica y ese gracejo... que no sé de dónde lo ha sacado, porque usted es gallego y los gallegos no tienen fama de graciosos”.

Félix Caballero Wangüemert 5/3/25

Imperios

Non nos enganemos. A humillación pública de EEUU a Ucrania, as súas ameazas de arrebatar Groenlandia a Dinamarca, o plan de botar os palestinos da faixa de Gaza para explotala el turísticamente ou a imposición de aranceis salvaxes aos que ata o de agora eran os seus socios non son mostras de forza, senón de todo o contrario: de debilidade.

Félix Caballero Wangüemert 25/2/25

Retranca

Hai uns días, en “Land Rober”, o programa da TVG, o humorista Roberto Vilar eloxiaba como un bo exemplo de retranca a resposta que Iago Aspas, o futbolista do Celta, lle deu a un rival do Atlético de Madrid, Giuliano Simeone –o fillo do Cholo–, no partido de Liga que acaban de disputar ambos os equipos. 

Félix Caballero Wangüemert 18/2/25

O amor

Co gallo da recente celebración do Día de San Valentín, lin na prensa as mesmas parvadas de sempre sobre as “mentiras do amor romántico”. Xa saben: o ou a “progresista” de turno denunciando que o “amor romántico” é un invento do “heteropatriarcado” para someter as mulleres.

Félix Caballero Wangüemert 11/2/25

Libros usados

Acaban de abrir no meu barrio, a un paso da miña casa, unha tenda de compra-venda de libros usados; unha desas que antes se chamaban librarías de vello. 

Félix Caballero Wangüemert 4/2/25

O ricto de Trump

Quería escribir algo sobre as propostas ou xa primeiras medidas de Donald Trump, moi especialmente das que teñen que ver coa inmigración, mais deixareino para outra ocasión porque hoxe me presta falar doutro aspecto do novo presidente dos EEUU, neste caso estético –ou antiestético, máis ben–, que me chama moito a atención: o permanente ricto da súa boca, en forma invertida.

Félix Caballero Wangüemert 28/1/25

Molestar

Non son laretas, pero si curioso –xornalista, ao cabo– e non podo evitar prestar atención a certas conversas ao meu arredor. Hai uns días, no Vitrasa, o autobús urbano de Vigo, escoitei falar a dúas mulleres de mediana idade que sentaban xusto detrás de min: