A emigración galega non se explica só con cifras nin con barcos partindo cara a América. Explícase a través de vidas concretas, de silencios e regresos, de mulleres que sostiveron familias e de homes que cruzaron o océano coa esperanza dun futuro mellor.
En Mondariz, esa historia ten nome propio: Rosa Outerelo, “Rosa da Carrapata”. A través da memoria reconstruída pola súa tataravoa e a avóa do seu avó Aurelio, esta saga familiar convértese nun retrato vivo da Galicia rural de finais do século XIX e do século XX, onde emigración, guerra, resistencia e identidade forman parte dun mesmo fío.
A sega e a malla marcaron durante séculos o ritmo da vida no Courel. Neste labor colectivo, as mulleres desempeñaron un papel imprescindible, sostendo coa súa entrega o alimento, a familia e a memoria dunha terra.
