lunes. 24.06.2024
La opinión de
Joan Ribot

Joan Ribot

Joan Ribot Margarit naceu en Sabadell en 1958. Vive en Galicia dende 1981. É Licenciado en Dereito pola Universidade Central de Barcelona e Master en Emigración e inmigración, aspectos xurídico-económicos e procesos de integración socio-laboral pola Universidade de Vigo. Forma parte do Corpo Técnico da Seguridade Social e do Corpo Superior da Administración Xeral da Comunidade Autónoma de Galicia; e colaborou en “El Correo Gallego” durante máis de vinte anos, escribindo numerosos artigos.

Inmediatez

Polo que parece, a inmediatez está a entrar nas nosas vidas dun xeito imparable. Xa sexa pola intensificación dos ritmos de vida e de traballo, que algúns chaman “rapidación”, como pola súper dixitalización que invade cada vez máis espazos.

Chancletas

A miña opinión sobre as chancletas cambiou bastante nos últimos anos. Así como hai anos levar chancletas fora da piscina ou a praia considerábase unha horterada, hoxe non tanto; esgrimíndose razóns de comodidade.

Todos

Ricard pasa os fins de semana na casa familiar en Sabadell e de luns a venres vive nunha residencia en Sant Boi de Llobregat, na que goza cos seus amigos, con Dumbo (un coello moi grande que sempre está  durmindo) e todas as actividades que fan. 

Dentes fóra

Despois de sete anos sen ir ao dentista, a miña volta a ese mundo fixo que meu sentimento de estar facendo as cousas ben desaparecera de súpeto. Ata que non volvín, a verdade, pensaba que estaba facendo o que tocaba; pois se non me doía ningún dente, para que deixarme caer por alá de cando en vez como me dicían?

Inmigración e acollida (y II)

No recente seminario da Conferencia de Rexións Periféricas e Marítimas de Europa púxose de manifesto que hai que mellorar a seguridade na inmigración no Mediterráneo e salvagardar os dereitos dos migrantes; e compartíronse boas prácticas sobre a acollida aos recentemente chegados.

Flujos migratorios

No seminario que a Conferencia de Rexións Periféricas e Marítimas de Europa organizou o 5 de marzo en Valencia, púxose de manifesto que as rexións son un elemento crave na xestión da crise migratoria, sobre todo cando chegan inmigrantes en situación irregular.

Xesús abstracto

Na Semana santa de 2023, nunha das súas intervencións, o Papa Francisco dixo que Xesús non é abstracto. Como non o foron María, nin María Magdalena, nin Xoán.

Pobreza infantil

Segundo o informe publicado por UNICEF en decembro pasado, entre 2014 e 2021 a pobreza infantil aumentou nalgúns dos países máis ricos; e aínda que en España mantense estable cunha taxa do 28%, é o segundo o país coa taxa máis alta da Unión Europea -a maior é a de Romanía-.

Mare nostrum

En alta mar cada ano morren miles de persoas, cuxas vidas parece que non importen demasiado. Sobre todo no Mediterráneo, que na época romana era coñecido como Mare nostrum (mar noso); e ante esta traxedia determinados Gobernos, de maneira inexplicable, tentan frear o labor de quen pon en risco a súa vida para salvalas, sementando dúbidas sobre o que fan.

Mente, cerebro e felicidade

No seu libro “A arte da felicidade” o médico, teólogo e antropólogo Alfred Sonnenfeld, que no 2023 deu unha conferencia no Colexio Peleteiro de Santiago, fala sobre a interconexión existente entre os nosos xenes e o noso cerebro. Cando unha persoa sabe ilusionarse e ver as cousas en positivo, no seu cerebro medran sustancias neuroplásticas que actúan como o abono na terra.

Economía mergullada

Segundo un informe da OCDE, seis de cada 10 traballadores están á marxe da legalidade no mundo; estándoo ata nove de cada dez nos países con ingresos máis baixos.

O home do puro

A primeira vez que vin ao home do puro pola beirarrúa de enfronte non me decatei de que levaba un puro na boca, crendo que este era o seu nariz. De ternos cruzado pola mesma beirarrúa, como sucedeu uns días máis tarde, a cousa tiña sido distinta, pois aí -na curta distancia- nariz e puro xa se podían distinguir perfectamente.

Benqueridos Reis

Xa queda pouco para que cheguen os Reis Magos. Todos os cinco de xaneiro, millóns de nenos, nenas e adultos entramos nun estado de vibración único e indescritible. Que van traernos esta vez? Van traernos todo o que desexamos ou as nosas ilusións quedarán en nada?

A estrela de Belén

A estrela de Belén, dentro de pouco, volverá a iluminar o mundo unha vez máis, facéndonos chegar o que transmitiu á primeira vez: que Aquel a quen anunciaba portaba amor, paz e outra forma posible de vivir.

Emprego digno

Na última xornada que Cáritas Diocesana de Santiago organizou sobre o emprego, despois de darse algunhas claves sobre a situación actual, traballáronse varios casos prácticos.

Cambio climático e solidariedade

Hoxe podemos verificar que nos últimos cincuenta anos a temperatura aumentou cunha velocidade inédita, sen precedentes nos últimos dous mil anos. Neste período a tendencia foi dun quecemento de 0,15 graos centígrados por década, o dobre do ocorrido nos últimos 150 anos. Desde 1850 a temperatura global aumentou 1,1 graos centígrados, fenómeno que se amplifica nas áreas polares. 

Impresionismo (e II)

O sábado pasado, despois de pasear tres horas en modo descanso por Santiago, volvín a recibir todo tipo de imputs do que se coce na rúa e os arredores da cidade; pois cando te pos a andar, aínda que non queiras, oes e ves de todo.

Impresionismo

A maneira de ir pola rúa cando temos presa é totalmente diferente de cando saímos a pasear. Por iso, así como cando imos acelerados non absorbemos case nada do ao redor porque a mente, ensimesmada, non ten espazo para máis; mentres imos en modo descanso multiplícase a nosa capacidade de recibir imputs.    

Eu e as miñas circunstancias

Xavi Argemí, nado en Sabadell no 1995, é neto do pediatra que nos atendeu a min e meus irmáns cando os médicos se deixaban caer polas casas e, ademais de curar, coñecían as aventuras de cada un como calquera amigo da familia.  

Somos aeronautas!

Despois de seis anos de intentar subirnos a un globo, por fin conseguímolo. A primeira, no 2017, quedou en intento porque o día anterior a saír dixéronnos que non nos confirmarían se sería posible ata as seis da mañá do día seguinte, no que nos chamaron dicindo que o voo quedaba cancelado polo vento.