La opinión de

Joan Ribot

Joan Ribot Margarit naceu en Sabadell en 1958. Vive en Galicia dende 1981. É Licenciado en Dereito pola Universidade Central de Barcelona e Master en Emigración e inmigración, aspectos xurídico-económicos e procesos de integración socio-laboral pola Universidade de Vigo. Forma parte do Corpo Técnico da Seguridade Social e do Corpo Superior da Administración Xeral da Comunidade Autónoma de Galicia; e colaborou en “El Correo Gallego” durante máis de vinte anos, escribindo numerosos artigos.

Joan Ribot 3/6/26

Bye, bye London

A xente en Londres é moi educada e a integración de xente procedente de distintos países que vive alí chamounos moi positivamente a atención.

Joan Ribot 15/5/26

Cortar polo san

O problema xorde cando hai dependencia. Cando haina o nivel de alcohol que necesitas é a cantidade máxima que bebiches e o corpo non se conforma con menos nin goza ata que chega a esta.

Joan Ribot 24/4/26

Vale todo?

Vivimos nun mundo cada vez máis violento, pois hoxe hai 78 países involucrados en conflitos máis alá das súas fronteiras e 59 conflitos armados activos no mundo; a cifra máis alta dende a Segunda Guerra Mundial.

Joan Ribot 5/4/26

Vertixe na Paixón

Na Capela de Nosa Señora da Misericordia de Viveiro, un templo que rende profundo culto ao Santísimo Eccehomo.

Algo parecido sucedeu na Paixón. Dende o punto de vista humano non hai fracaso maior. Quen vai querer a apuntarse a iso? Pero o terceiro día, resucitou. Probablemente porque Deus quere que actuemos con liberdade. Se no último momento no Calvario tivera habido unha intervención prodixiosa de Deus, en plan Superstar, probablemente tiñan crido todos.

Joan Ribot 28/2/26

Tempo de calidade

O tempo, como outras palabras, pode ter diferentes significados. Dende o tempo cronolóxico que marca as horas e os días, o tempo...

Joan Ribot 14/2/26

Contador de historias

En contra do que se cre, canto máis famosos son os actores, máis tratables adoitan ser. As veces un actor que non é famoso, móntacha.

Joan Ribot 25/1/26

As costuras da ONU

Despois de ver os millóns de mortos que ocasionou a Segunda Guerra Mundial -a maioría civís- a comunidade internacional quedou arrepiada; buscando fórmulas para deter aos Estados que incumprían os dereitos declarados na Carta das Nacións Unidas e, polo menos, quedaran retratados ante os ollos de todos.

Joan Ribot 9/1/26

Benvido 2026!

Os calendarios sen fotos ou debuxos, que marcan soamente o día, son útiles para organizarnos e planificar; pero só cobran vida cando sabemos enchelos de imaxinación, tenacidade e ilusión.

Joan Ribot 24/12/25

A estrela de Belén

Á estrela encántalle recordar a viaxe que fixo hai dous mil anos porque, de ter saído mal, os Reis magos non tiñan chegado á cova e o Neno tíñase quedado sen os seus agasallos.

Joan Ribot 6/12/25

O País de Nunca Xamais

A penúltima vez que fun o dentista no 2020 tiveron que sacarme tres moas en tres sesións diferentes, deixando quince días entre cada unha para que me relaxara.

Joan Ribot 22/11/25

Competitividade ou cohesión social?

O pasado 17 de outubro, a Rede Europea de Loita contra a Pobreza (EAPN- España), coincidindo co Día Internacional da Pobreza, celebrou un acto no que se deu conta da situación deste grave problema.

Joan Ribot 5/11/25

Grazas, Tota

O pasado 6 de outubro deixounos Tota, a quen tiven a sorte de coñecer en 2010 cando veu a vivir a Santiago desde Montevideo con 86 anos.

Joan Ribot 10/10/25

Cativos e velliños

A ponte entre xeracións: risas, aprendizaxes e a sabedoría do camiño percorrido. Un instante que nos lembra a riqueza da convivencia interxeracional nun pobo galego.

A visión que teñen os cativos e os velliños de se mesmos e do que lles arrodea non ten nada que ver, pois a madurez non se adquire de súpeto.

Joan Ribot 26/9/25

Historias de Afganistán

O outro día tiven a sorte de tomar un café con Amira, que en árabe significa princesa. Nada en Afganistán, chegou a Galicia para estudar.

Joan Ribot 13/9/25

Meu amigo gaiteiro

Hai uns días presentáronme a Xurxo, quen pasou varios anos tocando en Santiago no Arco de Xelmírez -o cal permite pasar da Praza da Inmaculada ao Obradoiro-.

Joan Ribot 29/8/25

Oráculos e esfinxes

O outro día meu veciño Xurxo, profesor de Historia, tentou explicarnos o que era unha esfinxe como se lle fora a vida.

Joan Ribot 15/8/25

Bico de xeado

Ao recoller ás miñas irmás no aeroporto de Labacolla o 3 de agosto pasado, o primeiro que lles dixen, emocionado, foi que “Esta viaxe xa a fixen varias veces”; pois tiña bastante pensado o plan dos días que pasaríamos xuntos.

Joan Ribot 26/7/25

Paisaxe humana

Contemplar a paisaxe é moi sa porque o contacto coa natureza enriquece. Igual que interactuar coas persoas que temos ao carón en cada momento. Por que?: porque ámbalas dúas permítennos movernos na realidade que vivimos e somos.

Joan Ribot 12/7/25

O País de nunca xamais

As persoas e os pobos que saben celebrar son máis felices. Quen celebra sabe poñer en primeiro plano ao mellor da vida, poñéndoo no centro; e relegar e empequenecer o que saíu mal, depositándoo nun lugar difícil de atopar.

Joan Ribot 29/6/25