Joan Ribot

Joan Ribot 9/1/26

Benvido 2026!

Os calendarios sen fotos ou debuxos, que marcan soamente o día, son útiles para organizarnos e planificar; pero só cobran vida cando sabemos enchelos de imaxinación, tenacidade e ilusión.

Joan Ribot 24/12/25

A estrela de Belén

Á estrela encántalle recordar a viaxe que fixo hai dous mil anos porque, de ter saído mal, os Reis magos non tiñan chegado á cova e o Neno tíñase quedado sen os seus agasallos.

Joan Ribot 6/12/25

O País de Nunca Xamais

A penúltima vez que fun o dentista no 2020 tiveron que sacarme tres moas en tres sesións diferentes, deixando quince días entre cada unha para que me relaxara.

Joan Ribot 22/11/25

Competitividade ou cohesión social?

O pasado 17 de outubro, a Rede Europea de Loita contra a Pobreza (EAPN- España), coincidindo co Día Internacional da Pobreza, celebrou un acto no que se deu conta da situación deste grave problema.

Joan Ribot 5/11/25

Grazas, Tota

O pasado 6 de outubro deixounos Tota, a quen tiven a sorte de coñecer en 2010 cando veu a vivir a Santiago desde Montevideo con 86 anos.

Joan Ribot 10/10/25

Cativos e velliños

A visión que teñen os cativos e os velliños de se mesmos e do que lles arrodea non ten nada que ver, pois a madurez non se adquire de súpeto.

Joan Ribot 26/9/25

Historias de Afganistán

O outro día tiven a sorte de tomar un café con Amira, que en árabe significa princesa. Nada en Afganistán, chegou a Galicia para estudar.

Joan Ribot 13/9/25

Meu amigo gaiteiro

Hai uns días presentáronme a Xurxo, quen pasou varios anos tocando en Santiago no Arco de Xelmírez -o cal permite pasar da Praza da Inmaculada ao Obradoiro-.

Joan Ribot 29/8/25

Oráculos e esfinxes

O outro día meu veciño Xurxo, profesor de Historia, tentou explicarnos o que era unha esfinxe como se lle fora a vida. 

Joan Ribot 15/8/25

Bico de xeado

Ao recoller ás miñas irmás no aeroporto de Labacolla o 3 de agosto pasado, o primeiro que lles dixen, emocionado, foi que “Esta viaxe xa a fixen varias veces”; pois tiña bastante pensado o plan dos días que pasaríamos xuntos. 

Joan Ribot 26/7/25

Paisaxe humana

Contemplar a paisaxe é moi sa porque o contacto coa natureza enriquece. Igual que interactuar coas persoas que temos ao carón en cada momento. Por que?: porque ámbalas dúas permítennos movernos na realidade que vivimos e somos.

Joan Ribot 12/7/25

O País de nunca xamais

As persoas e os pobos que saben celebrar son máis felices. Quen celebra sabe poñer en primeiro plano ao mellor da vida, poñéndoo no centro; e relegar e empequenecer o que saíu mal, depositándoo nun lugar difícil de atopar.

Joan Ribot 29/6/25

Volver a empezar

O pasado día 26 o Tribunal Constitucional avalou a constitucionalidade da lei de Amnistía cunha maioría do 60% dos votos.

Joan Ribot 22/6/25

Vai de cine

Meu amigo Xosé leva traballando trinta anos nunha empresa de consultaría do sector audiovisual que dende 2020 tamén se dedica á produción de películas.

Joan Ribot 13/6/25

Informe da pobreza en España

No Informe El Estado de la Pobreza que EAPN- España (Rede Europea de Loita contra a Pobreza e a Exclusión social) presentou a semana pasada, analízanse os datos da última Enquisa de Condicións de Vida, correspondentes ao ano 2024, a cal utiliza indicadores homologados na Unión Europea.

Joan Ribot 1/6/25

Gota fría

Ao chegar a El Prat dende Labacolla o plan inicial de achegarme a Sabadell en taxi mudou de súpeto porque, aos cinco minutos de collelo, meu irmán Albert chamoume para dicirme que fora á universidade -onde estaba- para ir xuntos a Sabadell no seu coche. 

Joan Ribot 18/5/25

Paseando con Laura

Cando nos achegamos á súa casa, Sonia non tiña comezado a preparar as comidas porque estaba tentando montar unha maceteira vertical que tiña mercado en Ikea, sen dar feito.

Joan Ribot 3/5/25

Viva a radio!

Visto o que pasou o luns coa caída da rede eléctrica, hai que facerse cunha radio con pilas como as de antes para saber que está pasando.

Joan Ribot 19/4/25

Imaxes falantes

Os sucesos que estamos a lembrar estes días, vendo a Xesús morrendo na Cruz, pasaron hai dous mil anos. As imaxes dos protagonistas desta historia, que pasaron polas nosas rúas, son arrepiantes. Aínda que a escena final, como nas boas películas, acaba ben.

Joan Ribot 29/3/25

Lecer nocturno

Na charla que Martín, policía local, deu no Colexio M. La Estila comezou dicindo que sempre se cometen os mesmos erros e as veces as bobadas rematan en cousas graves.