Nos dominios do Courel, onde a serra toca o ceo e os invernos semellan eternos, habita unha xeración infinda de mulleres que nunca coñeceron o repouso. Non só viviron as aldeas: esculpíronas co seu propio alento, arquitectas do imposible nun mundo onde a axuda quedaba lonxe e os camiños eran de pedra.
Erguéronse como figuras sobrehumanas, sostendo sobre os seus ombreiros a vida enteira: a saúde dos fillos, a súa educación, as despensas da casa, o coidado dos animais e, ao mesmo tempo, mantendo sempre aceso o lume da lareira.
Auténticas superwomen de mans ásperas e corazón inmenso, demostraron que o amor á familia é a forza máis poderosa que existe.
Gardan na memoria os lindes dos soutos e das fincas. Protexen a súa terra non como unha peza de museo, senón como unha herdanza sagrada recibida dos devanceiros e destinada ás xeracións futuras.
A muller do Courel é a propia biografía da montaña: dura na superficie, fértil no seu interior, xenerosa nos seus actos e eterna na súa esencia.
En cada souto, en cada prado e en cada veiga habita o espírito de quen nunca se rendeu, daqueles que comprenderon que a terra non se posúe; sérvese, coídase e deféndese.
Non só miramos ao pasado; celebramos tamén o futuro.
A muller do Courel de hoxe é a gandeira, a emprendedora, a profesional e a moza que decide que o seu futuro está aquí, entre as montañas. A súa forza e a súa firmeza, tan sólidas como a pedra das nosas casas, son a mellor garantía dun mañá con vida, identidade e esperanza.
