Guláns, a parroquia onde o pemento e a música marcan o compás de Ponteareas

As festas da Virxe da Saúde son unha das celebracións máis emblemáticas e concorridas de Guláns, reunindo cada ano á veciñanza e aos visitantes arredor da tradición, a devoción relixiosa e a convivencia popular.
No suroeste de Ponteareas, Guláns conserva unha identidade propia feita de tradición agrícola, memoria histórica, cultura musical e forte vida veciñal. Co pemento como símbolo gastronómico e a banda Unión de Guláns como emblema cultural desde 1870, esta parroquia combina patrimonio, natureza e participación comunitaria nun dos territorios con máis personalidade do municipio.

No corazón do suroeste de Ponteareas, Guláns mantén viva unha identidade que se recoñece nos seus campos, nas súas festas e no son da música tradicional. A parroquia, que limita con Cristiñade, Areas, Arnoso, Xinzo e A Picoña, xa no concello de Salceda de Caselas, é hoxe un dos núcleos máis activos e singulares da contorna.

O CEIP Plurilingüe Feliciano Barrera é un dos principais referentes educativos e sociais de Guláns, cun papel destacado na vida comunitaria da parroquia.

Con 721 habitantes en 2025, sete máis que no ano anterior, Guláns amosa unha lixeira evolución positiva da súa poboación e mantén unha estrutura territorial espallada en numerosos lugares e aldeas. A Abelleira, O Arrabal, Couso, A Cruz, O Padrán, Penadouro, Porto, Santa Baia ou Suaviña son algúns dos nomes que conforman o mapa humano dunha parroquia cun forte sentimento de pertenza.

O pemento, orgullo da terra

Un dos grandes sinais de identidade de Guláns é o seu pemento. Cada mes de setembro, a parroquia celebra a Exaltación do Pemento de Guláns, unha cita gastronómica que pon en valor un produto intimamente ligado á súa tradición agrícola.

A igrexa de San Xulián é un dos principais referentes patrimoniais e relixiosos de Guláns, símbolo da historia e da identidade da parroquia.

A festa converteuse nun escaparate da calidade da horta local e nun punto de encontro para veciños e visitantes. Máis alá da degustación, a celebración reivindica o traballo no campo, a transmisión de saberes entre xeracións e a importancia da agricultura na memoria colectiva da parroquia.

A música como herdanza colectiva

Se o pemento identifica a Guláns na mesa, a música faino no seu corazón cultural. A banda Unión de Guláns, fundada en 1870, é unha das formacións musicais máis antigas de Galicia e un verdadeiro símbolo da parroquia.

A igrexa parroquial de Guláns, dedicada a San Xulián, constitúe un dos principais símbolos históricos, relixiosos e patrimoniais da parroquia.

Ao longo de máis de século e medio, a banda acompañou celebracións, formou músicos e consolidou unha tradición que segue moi presente na vida social da comunidade. A súa historia é tamén a historia dun pobo que fixo da música unha forma de encontro, orgullo e continuidade.

Unha parroquia ligada ao río Tea

A paisaxe de Guláns está marcada pola presenza do río Tea, un dos grandes elementos naturais do sur de Pontevedra e afluente destacado do Miño. Ao seu redor, xunto cos regatos que descenden das ladeiras próximas, configúrase un territorio de vales, zonas húmidas e espazos de gran valor ambiental.

A Virxe da Saúde é unha das devocións máis queridas de Guláns e protagonista dunha das celebracións máis concorridas da parroquia.

Esta relación coa auga condicionou historicamente a vida da parroquia, tanto desde o punto de vista agrícola como paisaxístico, e continúa sendo unha das súas grandes referencias naturais.

Pegadas da historia

A historia de Guláns remóntase a tempos antigos. O Castro de San Cibrán é un dos principais vestixios arqueolóxicos da parroquia e lembra a presenza humana neste territorio desde épocas moi afastadas.

Os cultivos de Guláns manteñen viva a tradición agrícola da parroquia, cunha produción ligada á terra e a produtos tan representativos como o pemento.

Tamén destaca a igrexa parroquial de San Xulián, un templo de estilo neoclásico construído no século XIX e convertido nun dos principais referentes patrimoniais da parroquia.

Un dos episodios máis singulares da súa historia produciuse en 1821, cando Guláns chegou a constituírse como concello propio antes da configuración definitiva do actual municipio de Ponteareas.

Servizos, educación e vida veciñal

Na actualidade, Guláns mantén unha intensa actividade social. O CEIP Plurilingüe Feliciano Barrera, o Centro Cultural e as distintas entidades veciñais e asociativas contribúen a dinamizar a parroquia con propostas educativas, culturais, deportivas e recreativas ao longo de todo o ano.

A romaría de San Cibrán é unha das tradicións máis arraigadas de Guláns, unha cita de encontro veciñal que combina devoción popular, festa e identidade parroquial.

Esta rede comunitaria é unha das claves da vitalidade de Guláns, unha parroquia que conserva o seu carácter rural sen renunciar á participación, á modernización e á vida colectiva.

Festas que unen xeracións

O calendario festivo ocupa un lugar central na identidade local. As fogueiras e festas de San Xoán, acompañadas de sardiñadas e verbenas populares, seguen sendo unha das citas máis agardadas pola veciñanza.

A elas súmanse as festas patronais de San Xulián e as celebracións da Virxe da Saúde, que reúnen ano tras ano a veciños, familias e visitantes arredor da devoción, da música e da convivencia.

A Festa da Exaltación do Pemento de Guláns pon en valor un dos produtos máis representativos da parroquia e reúne cada ano veciñanza e visitantes arredor da gastronomía, a tradición agrícola e a convivencia popular.

Guláns é, en definitiva, unha parroquia que soubo facer da súa tradición unha forza de futuro. O pemento, a banda de música, o río Tea, o patrimonio e a vida veciñal conforman un territorio con personalidade propia, profundamente ligado á historia de Ponteareas e plenamente vivo no presente.